فيلم در بارانداز اليا کازان و مير حسين موسوی

وحشتناکه. فکر ميکردم موسوی خط قرمزی هست اگر جمهوری اسلامی ازش رد شود مردم ديوانه وار و خشمگين به خيابان ها ميريزند. ولی انگار بدون اتفاقی جمهوری اسلامي از اين مرز هم رد شد

فيلم در بارنداز الياکازان بطور سمبوليک 57 سال پيش عين همين را به تصوير کشيد. اونجا هم از داخل خود آدم های مافيای بندر يکی بنام تری مالوی (با بازی مارلون براندو) به نفع کارگر ها بلند شد وعليه مافيا داخل دادگاه شهادت داد. در صحنه پايانی بسيار معروف فيلم، تری  مالوی خودشو کنار کابين بندر در گير يه زدو خورد بسيار خطرناک با گروه مافيا کرد. وقتی همه سرش ريختند و تا حد مرگ زدنش، بيش از 100 کارگر که 30 متری عقب تر ايستاده بودند يک يورش خفيف به سمت بندر بردند، ولی سريع راهشان توسط 2 نفر از مزدور های  مافيا مسدود شد. جماعت 100 نفری کارگر ها جا زدند و فقط قصابی  مالوی را نظاره کردند. يکی بين کارگر ها زمزمه کرد، در هر حال يکی از خودشونه!.... هيچ کس چيزی نگفت
 

شاهکار اليا کازان نشان ميدهد چه راه طولانی بين ايدال و رسيدن عملی به دمکراسی وجود دارد. اينکه 100 تا 200 نفر کارگر های يک بندر، برای سرنگونی يک ديکتاتوری 12 نفری نياز به جسارت و يک حرکت هماهنگ و عمومی دارند. کازان نشون ميده که ادامه بقای مافيا به اين علت هست که هميشه درست در حساس ترين لحظه اکثريت فقط نظاره ميکند
  

موسوی سبز الهی هم از بين داخل سيستم به نفع مردم بپا خواست. حالا خيلی هامون فقط نظاره ميکنيم و يه عده هم ميگوييم موسوی از خودشان بود. پرونده موسوی هم اينطور به پايان خواهد رسيد.

فيلم در بارنداز اليا کازان (1954) را حتماً يکبار از اين ديد گاه ببينيد. بطور آبستره و سمبوليک نکاتی را بيان ميکند که برای هر فرهنگ و تاريخی صدق ميکند . به عبارتی اينجا ابعاد پياده سازی عملی دمکراسی  به تصوير کشيده ميشود 

see also here:

English WIKI

Farsi WIKI